Hyperfocus
“Ik denk dat we hier een geval van hyperfocus hebben,” zei ik om half 6. “Uhu,” zei mijn man. Ik zat al vanaf het middageten achter mijn laptop. Ik had sindsdien niet gegeten of gedronken, was nog niet buiten geweest en had de groene container niet op tijd aan de straat gezet. Ik was vergeten boodschappen te doen. Ik was halverwege het aankleden blijven steken en droeg een spijkerbroek en het shirt waarin ik had geslapen. Ik begon een beetje te stinken. En dat alles om een paar fotoboekjes te maken voor moederdag, voor mijn moeder en mijn twee schoonmoeders. We sturen de kadootjes meestal op, omdat onze ouders niet om de hoek wonen. Elk jaar denk ik: ik wil weer eens een fotoboekje maken voor moeder-/vaderdag. (Vroeger deed ik dat wel eens, een jaar of 7 geleden.) Elk jaar begin ik te laat en dan bestel ik maar een ander fotokado, dat sneller klaar is. De oma’s en opa’s zwemmen inmiddels in de mokken, onderzetters en andere voorwerpen met foto’s van hun kleinkinderen erop. D...